• 9.7.2009 - Doğum Günüm Kutlu Olsun...İyi Ki Doğmuşum
Bugün doğmuşum anamdan Tam otuz küsur sene önce Nasıl geçirmişim o yılları; ne öğrenmiş, ne öğretmişim... Dünyaya gelişimi kutluyorum niyesini bilmeden... Belki de dünyaya gelme zamanımdandır, ne bileyim işte... Artık bazı şeyler geride çok gerilerde... Bugün tam otuz küsur yıl olmuş Toprak ağırlığımı, insanlar kahrımı, ailem şımarıklılığımı çekeli... Kim bilir ne kadardır ömür, ne kadardır misafirlik... Olgunluk nedir bilmeyen ben, Bakalım ne kadardır dünyadaki misafirliğim... Bir başkayım bugün, bir başka çarpıyor o bitmeyen pır pır yüreğim Herkes hatırlamasa da bu günü, var elbet hatırlayan bir iki kişi İyi ki varlar be! İyi ki doğmuşum onlar için de olsa... Komik olmak güzel kendime bile Dalga geçiyorum yaşımla başımla bile.....
Geride kalacaklara baktığın da gülümseyebilecekleri, seni sevgiyle yad edebilecekleri bir eser bırakabilmişsen ve yüzündeki gülüşü doyasıya yaşayabilmişsen büyüdüğüne üzülme
Bırak, günler sende iz bıraksın. Bırak, çizgilerin ve akların artsın. Yeter ki yarının dünü aratmasın derler. :) uzamış lafımızın kısacası
Hayat bu anne… Sana kendi ateşiyle küllenmiş bir yaşam sunar Tutunursun cılız bir dalına, sonra koparılırsın acımasızca Sana düşmek kalır dipsizliğin uçurum kusan kayalarına İşte yine yıkıyorum, yine kahrediyorum seni der ve yıkar
Hayat bu anne Yıkılmaya alıştırır insanı zamanla. Sen daha yıkayamamışken cesedini, Bıçaklarını batırır yüreğinin en kutsalına Hiç büyümeyen çocuğun, kırılmayı bekleyen oyuncağı olursun Oynanırsın, sonra hoyratça kullanılıp bir kenara atılırsın
Hayat bu anne Huzuru buldurmaz sana en huzurlu olduğun anda Korkular kervanıyla yol alır bütün ümitlerin Uzatılan eller koparır kendini, en muhtaç olduğun zamanda Bütün çirkinliğiyle satılır ruhun, günahlar pazarında
Hayat bu anne Gülmez sana kahırlarla yoğrulduğunda Can çıkar da kalırsın cansız, canansız Yaşların utanır akmaya da Boğar seni tuz damlalı gözyaşında
Hayat bu anne Kendisinde olanı, kendisinden zorla istersin Taktığı onca maskeyle, Oynadığı onca oyunla, Vermez onu sana bütün yalanlarıyla Sancılarını, sızılarını, acıya dair bütün her şeyini Kahkahalarının sahte gözyaşlarıyla yıkar
Hayat bu anne Tanıyamazsın, tanıtmaz, saklar kendini Dileklerinle varırsın kapısına sadık bir köpek misali Horlanırsın, hor görür seni, Kendisinde olan, kendi değerlerinle dışlanırsın Her şeyi yaşatır da sana Sen hiç yaşamadın ki bende der bütün rahatlığıyla Son bir bakışla, elin bomboş dönersin vardığın o kapıdan Sadece susmak gelir elinden, susarsın…
Hayat bu anne Dürüst gösterir sana kendini, dürüst sanırsın her şeyi Sen de bütün doğrularınla sunarsın ona her şeyini Hiçbir şeye yanmazsında anne Yandığın sadece: Her şeyine talip olur, bütün zayıflarını, acziyetlerini öğrenir Sonra da hiçbir şey yokmuş gibi senden çıkıp gider İşte buna yanarsın anne İşte buna yanarsın…
Hayat bu anne Zorla öğretiyor kendini, zorla nefret ettiriyor kendinden Kıvılcımsız bir ateş yakar sana da haberin olmaz Onu ateş, kendini İbrahim sandığın zamanda Bütün cesaretinle atılırsın ateşin o albenili ışığına Yanarsın… Savrulmak için etrafa, küllerin kalır ardın sıra
Hayat bu anne Her şeye rağmen kalbinde taşırsın onu Her yola onunla sürersin kendini Beklersin bütün inadınla, bütün ümitlerinle Belki güler diye bütün yanlışlarından sıyrılarak Belki tutar elini şefkatiyle bütün acımasızlığından kurtularak Belki verir sana sevgisini bütün korkularından koparak Beklersin onu anne Çünkü her şeyiyle sevmişsindir onu Çünkü yıllarca onda aradığın odur Çünkü hayat bu anne Bu hayat anne, bu hayat…
güz yanığı öpüşle kutsanır uykular yürek göç eder karanfil sızısına göz karası serilir dünlere efkarın ağrısı hep,sarıya çalar düşlerde göğsümde eylül kokan şarkılar vedalar doğurur ardınsıra genzim hazan dolar dile düşer yokluğun pas kokar tüm sözlerim gündelik acılar buz keser bağrımda kederli sokaklarda sabahlar yalnızlığım bir ben kalırım bir,ay ışığı kan çanağı mevsim yorgunluğunda.. şimdi yoksun ya bir yanım üşür yağmurlar birikir saçlarımın arasında dudaklarımın yokluk kısmı kıvranır her adını andığımda susmak ne kadar marifettir ya da ölmek ayrılık coğrafyasında nasıl bir cümle bu sensizlik... hep hüzün doğurur sessiz harfler yüreğimi kuşatırken..
efkarın ağrısı sarıya çalar sen benden giderken.. beni sensizlikle vururken..
Tam gögsünün üstünde bi yerin acıyacak... Evin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu farkedeceksin... Sokağa fırlayacaksın...sokaklarda dar gelecek Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi... Ne denizin mavisi açacak içini,ne pırıl pırıl gökyüzü.. Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek,bir yandan da kaybolacak Kadar küçüleceksin... Birileri sana birşeyler anlatacak durmadan... "yaşamak güzel" "önemli olan sağlık" "BOŞVER HERŞEY UNUTULUR" Sen hiç birini duymayacaksın... Gözyaşlarından etrafı göremeyecek hale geleceksin. O'nun ölmesini isteyecek kadar nefret edecek,az sonra kollarında ölmek İsteyecek kadar çok seveceksin... Hep ondan bahsetmek isteyeceksin... "ölüme çare bulundu" yada "yarın kıyamet kopacakmış" deseler başını kaldırıp "ne dedin?" diye sormayacaksın Yalnız kalmak isteyeceksin... Hemde kalabalıkların arasında kaybolmak,ikiside yetmeyecek. Geçmişi düşüneceksin.nerdeyse dakika dakika ,ama kötüleri atlayarak; Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin,gittiğiniz yerlere gitmek... Bu sana hiç iyi gelmeyecek ama bile bile yapacaksın. Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese,kaçacaksın. Aslında kurtulmak istediğin halde,o acıyı yaşamak için direneceksin. Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin... Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin... Herkesi ona benzetip kimseyi onun yerine koyamayacaksın. Hiç birşey oyalamayacak seni,ilaçlara sığınacaksın. Bir kaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan. Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren. Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek. Boğazın düğümlenecek,dinleyemeyeceksin. Uyumak zor uyanmak kolay olacak,sabahı iple çekeceksin. Bazende "hiç güneş doğmasa"diyeceksin Ne geceler rahatlacak seni,ne gündüzler Ölmeyi isteyip,ölemeyeceksin. Belki çivi çiviyi söker diye can hawliyle önüne çıkana sarılacaksın NAFİLE.... Düşüncesi bile tahammül edilemez gelecek Rüyalar göreceksin gerçek olmasını istediğin. Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğin fark edeceksin Telefonon çalmasını bekleyeceksin Aramayacağını bile bile Her çaldığnda yüreğin ağzına gelecek Ağlamaklı konuşacaksın her arayanlarla Yüreğin burkulacak, Canın acıyacak. bir daha sevmemeye yemin edeceksin Hayata dair hiç birşey yapmak gelmeyecek içinden Onun sesini bir daha duymak için yanıp tutuşacaksın Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret ediceksin Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin Onunla hiçbir anınızın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek Ama bir umut,onunla bir yerlerde karşılaşma umudu... bu umut sizi gitmekten alıkoyacak. Gel gitler içinde yaşayacaksın; TABİİ BUNA YAŞAMAK DENİRSE !
Sana nasıl anlatsam bılmıyorum ama bıldığım tek ama tek şey seni delicesine çok sevdiğim seninle öyle bütünleştim ki ayrılmak degil kopamıyorum senden ne seni bırakabılıyorum ne de kendimi hiçe sayıyorum bunların ikisinide yapamıyorum.Çünkü artık düşünemiyorum kafama ve benliğime o kadar yerleşmişsin ki seni oradan çıkartmak olanaksız belki kendimi küçük düşürüyorum ama sevgide küçük düşme söz konusu olsa bile seve seve senin için her adımı atarım seni o kadar çok seviyorum ki artık aşkım senden bile öte seni sevdiğimi daglara taşlara kısacası bütün kainata haykırmak istiyorum SENİ SEVİYORUM!!! Bu iki kelimeyi defalarca yanlız senin için ama yanlız senin için tekrarlayabilirim biliyormusun. Seni sevdiğimden beri artık çevremdeki herşey gözüme daha güzel,daha hoş,ve daha ümit verici gelmeye başladı.Çünkü onlar bana seni hatırlatıyor.Dağlar gibi sende içimde tutulması zor bir yerdesin,tepeler gibi ulaşılması zorsun.Zirveye sadece bir kişi çıkar senin yaşamında;işte oda ben olmak istıyorum,zirvede tek ben;SEN VE BEN...
Su gibi berraksın ama içimdekileride alıp götürüyorsun yol gibi seninde sonun yok;yani seni sevmenin sonu yok bu böyle nereye kadar sürer bilemem tabı bunu ben belirleyemem;ama şunu bilki;seninle ölüme bile varım...!Sensiz geçen bir gün degil bir salise bile düşünemez oldum.Sen benim benliğim,varlığım,hayatım,geleceğim,çılgınlığım,se vincim,mükemmelim,sevdiceğim herşeyim herşeyimsin...
Sensiz bir hayatın oksijensiz yaşamdan farkı yoktur.Aldığım her nefes içtiğim su yürüdüğüm yol herşeyde sen ve senden izler var.
Seni Seviyorum...Seni Seviyorum...Seni Seviyorum...Seni Seviyorum...
SEVGİLİLER GÜNÜN GÜNÜMÜZ KUTLU OLSUN...BANA VARLIĞINLA YAŞATTIĞIN HER GÜZEL AN İÇİN , HAYATIM BOYUNCA YANIMDA OLACAĞINA SÖZ VERDİĞİN İÇİN , BANA O KOSKOCAMAN KALBİNİ VERDİĞİN İÇİN.... ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM SENİ SEVİYORUM....
En çok sevgiliyi özlerim, yanıbaşımda hasretini çekerim. Dertlenir bazen iki bağıra bağıra şarkılar söylerim, dans ederim.
Dorukta yaşar, derinlerde gezerim. Ayrıntıların üstünde raksederim. Çok gülerim, çok ağlarım.
Yalandan korkarım, büyük harflerden ürkerim.
Şiir yazmasını bilmem, becerememde..Yazdıklarım, kendime has içdökmelerimdir.
